Rosnący Citron
Citron to raczej rzadki cytrus. Robi to bardzo dobrze w regionach tropikalnych.


Historia Citron

Cytron bardzo wrażliwy na mróz pochodzi z tropikalnej Azji, zwłaszcza z Dalekiego Wschodu. Był rodzimy w niektórych częściach Indii, szczególnie w regionach górskich. Ten owoc jest często kojarzony z religią i oznacza różne rzeczy, takie jak szczęście i bogactwo.

Starożytna literatura indyjska z 800 r.p.n.e. odnosi się do tego owocu. Jako jeden z pierwszych cytrusów, który dotarł do obszaru śródziemnomorskiego około 300 r.p.n.e., jest to jeden z niewielu cytrusów znanych starożytnym Rzymianom. Początkowe greckie i rzymskie wysiłki na rzecz wzrostu tego nie powiodły się, ale sprowadziły owoce. W I wieku n.e. pierwsze zastosowania kulinarne zaczęły pojawiać się w Rzymie.

Rozprzestrzenił się w Persji w 600 r.p.n.e., a stamtąd został przewieziony do Babilonu, gdzie został znaleziony przez Żydów, którzy zabrali go do Palestyny, szczególnie za czasów Józefa Flawiusza. Po opuszczeniu Indii Aleksander Wielki przekazał informacje na ten temat Europie. Pochwalili ją Theophrastus i Dioscorides.

Według Palladiusa Citron został wprowadzony we Włoszech w trzecim wieku naszej ery. Dotarł do Neapolu około 1003. Do 100 r. Był uprawiany w Morzu Śródziemnym i południowej Europie. Był szeroko stosowany w kuchni arabskiej. Przybył do Chin około IV wieku naszej ery


Rosnący Citron

Nadaje się do tropików, jest uprawiany komercyjnie w ciepłym klimacie, takim jak Grecja, Korsyka, Sycylia, a także w USA, głównie na Florydzie i w Kalifornii.

Chropowate drzewo jest raczej małe, ma około ośmiu do dziesięciu stóp wysokości. Pąki kwiatowe są czerwone. Od kwitnienia do zbioru trwa około ośmiu do dziesięciu miesięcy. Wydłużone owoce wyglądają jak cytryna, ale nie przypominają innych rodzajów cytrusów. Te duże owoce mają około ośmiu cali długości i do pięciu cali średnicy.

Aromatyczna skórka jest gęsta, gruba, szorstka i gruba. Dojrzewa do żółto-zielonego lub żółtego. Skórka wewnętrzna jest bardzo gruba. Ma bardzo mało miąższu, który zazwyczaj jest wytrawny o słodkim lub cierpkim smaku.

Oprócz gatunku uprawianych jest kilka odmian. Niektóre ulepszone odmiany mają bardzo soczyste mięso, które jest używane do deserów i napojów. Etrog i palce Buddy należą do najpopularniejszych odmian. Kwasowa odmiana cytrynowa wygląda podobnie jak inne i ma ten sam rozmiar. Po prostu smakuje inaczej. Korsykan nazywa się słodkim cytrynem. Diamante to odmiana, która została po raz pierwszy znaleziona na Kubie. Earle to kolejna odmiana.

Etrog, czyli var. sarcodactylis, jest tym preferowanym przez Żydów. Jest to mały lub średni owoc o kształcie cytryny. Dojrzewająca do żółtej mięsista, gruba skóra jest szorstka i żebrowana. Bardzo ziarnisty, jędrny, suchy, chrupiący miąższ jest kwasowy. Używają tego Żydzi podczas Święta Namiotów. Drzewo Etrog jest bardziej zwarte i mniej energiczne niż inne drzewa cytrynowe.

Szczególnie pachnący palec Buddy lub cytrynowy palec Fingered pojawił się jako mutacja. Okazało się to w Chinach około IV wieku n.e. Stało się również popularne w Japonii. Jest to podzielone na charakterystyczne, przypominające palce sekcje. Zwykle bez pestek, ma bardzo mało miazgi. To nie jest tak dobre do jedzenia lub do marmolady jak drugi cytron. Jednak składa się z deserów i słodyczy. Jest również stosowany jako przyprawa i aromat.


Ogólne zastosowania dla Citron

Historycznie ten owoc był używany jako aromat. Wśród starożytnych ludów pierwotnie służył jako antidotum na truciznę, a nie na cele kulinarne.

Teraz jest zrobiony z marynaty i jest szczególnie popularny w postaci kandyzowanej. Stało się to bardzo popularne w Europie po udostępnieniu cukru. Jest uprawiany głównie na grubą skórkę lub skórkę, która jest używana do słodyczy, sałatek, pieczenia, cukierków, farszów i innych zastosowań kulinarnych wymagających cytrusów. Sok jest używany do napojów i był popularny we Włoszech w XVII i XVIII wieku.


Instrukcje Wideo: Citroen C4 1.6 HDI Air & Oil Filter Change (Lipiec 2022).