Nastolatki i stres
Kiedy rano wstała, Meaghan poczuła mdłości, bolała ją głowa i po prostu „nie czuła się dobrze”. Jej mama wiedziała, że ​​uczy się późno każdej nocy i chociaż Meaghan nie miała gorączki, miała cienie pod oczami. Kiedy mama zapytała, czy Meaghan chce „wziąć dzień wolny”, Meaghan odpowiedziała, że ​​tego dnia ma test i nie może zostać w domu.

Około 14:00 mama Meaghan otrzymała w pracy telefon, by odebrać Meaghan ze szkoły. Meaghan wciąż była niespokojna i nie wyglądała lepiej niż tego ranka. Skarżyła się również, że odczuwa ból w dolnej części klatki piersiowej, na dole klatki piersiowej.

Matka Meaghana zadzwoniła do gabinetu lekarskiego i powiedzieli jej, żeby przyprowadziła Meaghana. Badanie u lekarza i kilka pytań później umieściło Meaghana w szpitalu. USG jej serca i prześwietlenie klatki piersiowej wykluczyły wszystkie możliwe przyczyny, z wyjątkiem erozji przełyku lub owrzodzeń. Została zaplanowana na endoskopię. Następnego ranka jej endoskopia ujawniła erozję przełyku u podstawy przełyku, gdzie wchodzi do żołądka. Nadmiar kwasu w żołądku zaostrzył erozję, powodując ból i zapobiegając gojeniu się erozji. Podstawową przyczyną było stres.

Meaghan jest uczennicą honorową, znakomitym muzykiem, lubianym przez przyjaciół, chwalonym przez nauczycieli i szanowanym za jej rady i akceptację swoich rówieśników. W drugim roku zdała maturę, zdała Master and District Orchestra i osiągnęła wystarczająco wysoką pozycję w SAT i ACT, aby zakwalifikować się do Life Stypendiów i przyciągnąć uwagę wielu dużych uniwersytetów i konserwatoriów muzycznych. Istnieją nawet oferty z dwóch uniwersytetów z przyspieszonymi programami, które pozwoliłyby Meaghan ukończyć szkołę średnią, podczas gdy ona ukończyła swoje pierwsze dwa lata kariery w college'u. Jej celem jest dwukrotność specjalizacji w muzyce i psychologii, z nieletnią w sztuce kulinarnej. Meaghan ma szesnaście lat.

Stres nie dotyczy tylko dzieci z niedostatecznymi ocenami, presji rówieśników, aby palić, pić lub brać narkotyki, rodzin znajdujących się w kryzysie lub tych, którzy w przeciwnym razie mają przeciw niemu szanse. Nastolatki, które wydają się „mieć to wszystko”, również są pod ogromnym stresem.

Pierwszym sygnałem, że jest problem z Meaghan, jest to, że ma ona szesnaście lat. W wieku szesnastu lat młode dziewczyny powinny mieć życie towarzyskie obejmujące czas z przyjaciółmi. W wieku szesnastu lat większość młodych dziewcząt dopiero zaczyna się umawiać. Ich świat nie składa się wyłącznie z naukowców i naukowców. Meaghan ma bardzo ograniczone życie towarzyskie i do tej pory „boi się”. Ograniczenia te nie zostały wprowadzone przez rodziców Meaghan, ale raczej przez samą Meaghan. Meaghan przekonała się, że musi być „idealna”. W świecie, w którym nastoletnia dziewczyna niewiele kontroluje, Meaghan odkryła, że ​​jej akademicy są prawie całkowicie pod jej kontrolą i wykorzystał ten fakt, aby stworzyć coś w swoim życiu, które pozwoli jej poczuć się, jakby rządziła. Niestety, ta potrzeba kontroli osiągnęła skrajność.

Meaghan ma również wiele zainteresowań - piłkę nożną, muzykę - śpiewanie, grę na skrzypcach, komponowanie i zainteresowanie innymi instrumentami, gotowaniem, psychologią, rozwojem człowieka, różnorodnością ludzi i różnymi kulturami, by wymienić tylko kilka. Jej przyjaciele często przychodzą do niej, gdy mają problemy, ponieważ jest dobrym słuchaczem i ponieważ odpowiada z prawdziwą troską i troską o nich. Nastolatki zawsze szukają kogoś do słuchania; Jednak przyjaciele Meaghan są jak większość normalnych nastolatków, pochłonięci sobą. Kiedy Meaghan potrzebuje kogoś do słuchania, nie są przychylni.

Na szczęście Meaghan i jej mama są blisko, a Meaghan codziennie rozmawia z mamą o swoich obawach i nadziejach na dzień i przyszłość. Jej mama jest dla niej doskonałym systemem wsparcia; jednak jej mama jest samotnym rodzicem, który pracuje w pełnym wymiarze godzin i chodzi do szkoły. Podobnie jak Meaghan, dąży do doskonałości, o której wie, że nie może jej osiągnąć. Obaj chodzą po linie przez życie i obaj polegają na sobie jako „siatce bezpieczeństwa”, co tylko zwiększa stres.

Kiedy ujawniono źródło bólu Meaghan, jej mama zaczęła działać, jak każda matka. Podczas gdy Meaghan spędzała dużo czasu na sprawdzaniu szkół wyższych, porównywaniu programów i rozważaniu wcześniejszego ukończenia szkoły / wczesnego wejścia na studia, jej matka podjęła za nią kilka decyzji. Zdecydowano, że Meaghan nie będzie wcześnie kończyć studiów, wcześnie przystępować do college'u ani brać udziału w programach łączonych, w których mogłaby wykonywać oba te zadania jednocześnie. Ponadto jej matka zasugerowała, że ​​zamiast brać udział we wszystkich kursach z wyróżnieniem, Meaghan musi rozważyć przeniesienie części swojego kursu na zajęcia dla zaawansowanych, aby złagodzić presję. Wiedząc także, jak ważna jest muzyka w życiu Meaghan i że stanowi ona dla niej źródło pociechy, jej matka zasugerowała, że ​​może chcieć użyć swoich wyborów do skupienia się na swojej muzyce i nie martwić się o gromadzenie akademickich kredytów, których nie zrobiła naprawdę potrzebuję.Wreszcie jej mama nalegała, aby spędzała więcej czasu z przyjaciółmi i włączała do swojego harmonogramu działania towarzyskie. Meaghan próbowała wypełnić swoje lato pracą w niepełnym wymiarze godzin, sześciotygodniowym wolontariatem i dwutygodniowym intensywnym programem muzycznym na lokalnym uniwersytecie. Jej mama nalegała, aby Meaghan koncentrowała się na byciu nastolatką tego lata, a nie na tworzeniu życiorysu naukowego.

Zdaję sobie sprawę, że w tej chwili są rodzice, którzy kulą się z powodu „nieodpowiedzialności” mamy Meaghan w kierunku kariery naukowej Meaghan. Pamiętajmy jeszcze raz, że Meaghan ma szesnaście lat.

Na świecie jest tak wiele nacisków na naszych młodych ludzi. Oprócz tych wspomnianych wcześniej, o które wszyscy się martwimy - narkotyków, alkoholu, presji rówieśników, seksu, wykorzystywania seksualnego itp. - wydaje się, że „potrzeba” rozwoju edukacji naszych dzieci w młodszym wieku, aby dotrzymać kroku innym krajom być przytłaczającym. Czego dzisiejsi rodzice nauczyli się w pierwszej klasie, teraz uczy się w przedszkolu lub przedszkolu. Na przykład wiele dzieci nie uczy się już czytać w pierwszej klasie; zwykle wchodzą do pierwszej klasy, wiedząc już, jak czytać. W gimnazjum nie ma już „przerwy”. Nasze dzieci są spierane przez obiad w ciągu 20-25 minut i sprowadzane z powrotem do klasy. Ich umysły są ciągle wypełniane nowymi informacjami i większą ilością informacji niż kiedykolwiek wcześniej. Tak, system edukacji w Stanach Zjednoczonych wymaga poprawy; nacisk na nasze dzieci nie jest jednak odpowiedzią na tę poprawę. Mając świadomość, że wielu dorosłych nie radzi sobie dobrze z presją w dzisiejszym społeczeństwie, jak możemy wierzyć, że nasi młodzi ludzie są w stanie lepiej sobie z tym poradzić?

Każde dziecko jest inne. Mają własne interesy i własne cele. Mają swoje własne kierunki życiowe i - chociaż jako rodzice nie lubimy tego akceptować - te kierunki mogą nie zawsze pokrywać się z naszymi. Musimy pozwolić im badać i znaleźć własną drogę, zamiast zawsze nalegać na to, co naszym zdaniem jest dla nich „lepsze”. Jednocześnie musimy, jako rodzice, wiedzieć, kiedy wkroczyć i powiedzieć: „Wystarczy dosyć”.

Mama Meaghana przez pewien czas czuła się nieswojo, zanim zdrowie Meaghana zmieniło się na gorsze. Ale bała się interweniować z obawy, że jej obawy będą postrzegane jako zniechęcenie do akademickich zajęć Meaghan. Meaghan ma wspaniałych przyjaciół, nie interesuje się narkotykami ani alkoholem, nie rezygnuje ze szkoły, robi świetne oceny i „kocha” szkołę. W życiu Meaghan nie było nic, o co musiała się martwić jej matka - poza tym, że być może zbyt mocno się naciskała. Nie chciała zniechęcać Meaghan ze strachu, że wynikające z tego problemy mogą być gorsze niż wszystko, o co musiała się teraz martwić.

Wątpliwe jest, aby stosunek Meaghan do szkoły lub wyboru przyjaciół zmieniłby się, gdyby jej matka powiedziała jej, że nie musiała się tak mocno naciskać na naukę. Jest prawdopodobne, że miałaby więcej okazji do zaangażowania się w zachowania związane z narkotykami i alkoholem, gdyby miała więcej życia towarzyskiego, ale nie jest prawdopodobne, że dokonałaby różnych wyborów, mając do czynienia z tymi możliwościami. Poglądy Meaghan na takie zachowanie są mocno zakorzenione. Na szczęście zakres fizycznych ofiar na Meaghan był minimalny i istnieje wyraźne leczenie jej objawów fizycznych. Ponadto Meaghan i jej matka pracują razem, aby zmniejszyć stres Meaghan i pomóc Meaghan uświadomić sobie, że musi zacząć „ograniczać” swoje zainteresowania do tych, które są dla niej najważniejsze, aby mogła realizować to, co czyni ją najszczęśliwszą, nie próbując ścigajcie wszystko i przytłaczajcie się.

Jak w przypadku każdego wzorca zachowania, rozwiązanie nie jest „poprawką na noc”. Będą nadal współpracować, aby znaleźć rozwiązania, które najlepiej sprawdzą się dla Meaghan. Indywidualne i rodzinne porady, medytacja, joga i inne zajęcia relaksacyjne, muzykoterapia i ćwiczenia to tylko niektóre z rozważanych opcji dostępnych dla Meaghan. Meaghan nie musi rezygnować ze swoich marzeń i ambicji, aby prowadzić szczęśliwe, zrównoważone i produktywne życie. Musi nauczyć się nie stresować w swoim życiu i radzić sobie ze stresem, który jest nieunikniony.

Instrukcje Wideo: Stres - wróg czy przyjaciel (odcinek 2) (Wrzesień 2020).