Dziękujemy za recenzję filmu dla palących
Reżyser: Jason Reitmann
Data wydania: 14 kwietnia 2006 r
Czas trwania: 92 minuty
Ocena MPAA: R
Ocena redakcji: 4 na 4 gwiazdki. Ten film pali. (Przestańcie rzucać rzeczami, wiem, że to był zły żart. To Internet. Jedyne, co psujecie, to monitor).


Alec Baldwin jest jednym z najbardziej pamiętanych aktorów z filmu o nazwie Glengarry Glen Ross. W nim gra zimnego i bezlitosnego sprzedawcę nieruchomości, którego zadaniem jest zmotywowanie słabego zespołu sprzedażowego do wyjścia z kryzysu. Jest szybki, ostry i obelżywy: sierżant wiertniczy dla ReMax. Ta mentalność prowadzi nas prosto do serca Dziękuję za palenie. Sprzedajesz. Zignoruj ​​wszystko inne.

Na szczęście ten film nie został napisany przez Davida Mameta ani nie jest prowadzony przez Aleca Baldwina. Zamiast tego wcielamy się w Aarona Eckharta wcielającego się w Nicka Naylora, wiceprezesa Akademii Studiów Tytoniowych, instytutu badań naukowych finansowanego z dużego tytoniu, którego jedynym celem jest obrócenie opinii publicznej na korzyść papierosów. Nick Naylor to facet, który idzie do telewizji i wyrzuca z siebie wszystkie swoje odkrycia. Chodzi o to, że on kocha jego praca. Podobnie jak postać Baldwina, Naylor jest znakomitym sprzedawcą. Z wyjątkiem sytuacji, w której postać Baldwina jest sierżantem wiertniczym, Naylor pokazuje nam, co robi Baldwin, co czyni go takim sukcesem - wygrywa spory. Niezależnie od tego, czy jest to dziecko z rakiem, czy senator Stanów Zjednoczonych z urazą, Naylor zawsze mówi nam swoim słuchaczom coś, z czym wszyscy mogą się zgodzić, bez względu na to, jaka jest prawda. I to tylko część tego, co czyni ten film tak zabawnym.

Reszta obsady zawiera wszechobecnego i niesamowitego J.K. Simmons jako szef Naylor, BR, bezsensowny przywódca mężczyzn, którego praca jest znacznie bardziej podobna do pracy Baldwina, ale nie tak istotna, Ma poważny przypadek koszmaru i zawsze jest to jedna z rzeczy, które Simmons może wyciągnąć tak przekonująco i przyjemnie. Miło jest słyszeć, jak krzyczy wulgaryzmy na swoje płuca, naprawdę. Robert Duvall jest jego szefem, znanym tylko jako Kapitan, człowiek o głębokich korzeniach starych pieniędzy i znużeniu człowiekiem, który podtrzymywał przemysł przez całe życie, ale czuje, że nie ma dla niego nic do pokazania. Katie Holmes jest trochę kobiecą fatalą z postacią Eckharta w filmie, która wykonuje bardzo seksowny występ. David Koechner i Maria Bello grają świetne role drugoplanowe jako jedyni przyjaciele Naylora - oni także są rozmownymi szefami swoich grup lobbingowych, Koechner z bronią, Bello z alkoholem.

Ten film z całego serca obejmuje absurdalność systemu lobbingu i nakleja go na szpikulec. Od szczerej dyskusji na temat cierpienia dzieci z rakiem będącym przekleństwem, po agendę wielkiego tytoniu - „w naszym najlepszym interesie jest utrzymanie go przy życiu i palenie!” - jeśli chodzi o zwykłe nonszalanckie tematy, takie jak alkoholowy zespół płodowy i dawanie broni nieletnim, jest to palące podejście do najbrudniejszych praktyk naszego kraju.

Jednak, aby zrównoważyć wszystkie te nonszalanckie lekceważenie ludzkiego życia, film daje nam kilka chwil głębokiej ludzkiej interakcji i praktyczności. Naylor naprawdę kocha swojego syna, Joey'a, granego przez Camerona Brighta, i mimo wszystkich zwrotów akcji, które może rzucić na prawdę, Nick przekazuje mu to wprost. Joey, który jest napisany jak dorosły z niedoborem wzrostu, a nie dziecko, które spędza weekendy tylko ze swoim ojcem, Mamy również bardzo ludzką scenę między Nickiem i Marlboro Man, graną przez Sama Elliotta, którego wybór na zakończenie ich wspólna scena jest dzieląca, ale podkreśla desperację tych, którzy nie mają już nic.

Najbardziej wyjątkową cechą tego filmu jest to, że postacie w nim nie są złe ani dobre. Nick Naylor nie jest antychrystem, nie jest Josefem Stalinem, to po prostu facet wykonujący swoją pracę. Tak, to nie jest popularne stanowisko, a on pierwszy to powie. Nawet ludzie, którzy mu się sprzeciwiają. Wiesz, ludzie, którzy mają być bohaterami? Nie obchodzi ich, czy ratują świat, czy nie, po prostu chcą zostać wybrani ponownie. To świetny znak satyry, kiedy nie lubisz nikogo, ale łączysz się z nimi wszystkimi na pewnym poziomie. I tak właśnie robi ten film. Nie zabieraj dzieci, ale usiądź i obejrzyj to. Będziesz zadowolony, że tak zrobiłeś.

** Ten film jest częścią mojej osobistej kolekcji i nie otrzymałem żadnej rekompensaty za tę recenzję. **

Instrukcje Wideo: motovlog#4 enduro mrfką recenzja po roku użytkowania palenie gumy skutrem (Grudzień 2021).