Wieńce Adwentowe i Adwent w Niemczech
Zaklęcia i magia są wszędzie podczas niemieckiego adwentu i Weihnachten. Jest komercyjny szum, ale jest minimalny, chociaż obecnie tradycyjne sezonowe specjalności Stollen i świąteczne Lebkuchen zaczynają pojawiać się w sklepach do października. Głęboko zakorzenione tradycje bożonarodzeniowe, religijne i świeckie, znaczenie przywiązane do obchodów Adwentu oraz rodziny i przyjaciół oznaczają, że jest to festiwal refleksyjny i radosny.

Adwent rozpoczyna się w niedzielę najbliższą 30 listopada, w dzień św. Andrzeja, więc zaczyna się co roku w innym dniu, a starożytne niemieckie zwyczaje i święta wypełniają cztery niedziele, które obejmuje.

To był pierwotnie czas na chrzest chrześcijan, przygotujcie się na „drugie przyjście” lub pościć od 12 listopada po święcie św. Marcina do Bożego Narodzenia.

Nadejście dnia dzisiejszego to czas kontemplacji, przewidywania, tradycji, wieńców adwentowych, kalendarzy adwentowych, Weihnachtsplätzen (ciasteczka świąteczne) i Weihnachtsmärkte. Rynki Świąteczne.


W pierwszą niedzielę Adwentu dzieci piszą i dekorują świąteczne listy dla „Chrystusa”, Dzieciątka Chrystusowego, które w wielu regionach Niemiec przynosi prezenty i rodzinną choinkę na Heiligabend w Wigilię Bożego Narodzenia. Są one następnie umieszczane lub umieszczane na parapecie, aby Chrystus Dziecko je odebrał.

Kolejny niezbędny element niemieckich obchodów Bożego Narodzenia pojawia się tego samego dnia.

Wieniec adwentowy, Adventskranz. Były oryginalnym symbolem Adwentu, Weihnachtsbäumen (choinki) przyszły później i w niedzielę wisiały w kościołach lub siedziały na płaskiej powierzchni w większości domów.

Robienie dorocznego wieńca adwentowego jest dla wielu nieodzowną tradycją świąteczną.

Frondy zimozielonych, iglastych lub skrzynkowych, zakupione lub ze wsi lub ogrodu, są przymocowane do słomianej lub skręconej podstawy pierścienia zrobić wiecznie zielone kółko.

Jest to symbol wieczności i triumfu życia nad ciemnością, a gałązki wawrzynu są często zawarte w liściach, aby reprezentować Boże Narodzenie i odwagę; Rozmaryn na zapachy i pamiątki; Holly i Ivy na szczęście i życie wieczne; małe szyszki i jagody symbolizują zbiory.

Zgodnie z dawnymi adwentowymi czasami postu i pobożności kolorowe dekoracje są dodawane dopiero w Boże Narodzenie, a wieniec staje się „wieńcem bożonarodzeniowym”.

Do Adwentu cztery świece są bezpiecznie przymocowane specjalnymi szpilkami i jedna zapala się w każdą z czterech niedziel prowadzących do Bożego Narodzenia, więc do czwartej niedzieli wszystkie cztery będą płonąć.

Pierwszy Adventkränze miał 28 świec. Cztery duże i dwadzieścia cztery mniejsze. Trzy fioletowe symbolizowały Nadzieję, Miłość i Pokój, a jedna świeca w kolorze różowym reprezentowała Radość zapaloną w trzecią niedzielę.

Teraz zwykle widać cztery tego samego koloru: czerwony, niebieski, zielony, biały, złoty lub srebrny. Chociaż piąta i biała świeca jest często umieszczana na środku wieńca.

To jest „Chrystusowa świeca” i reprezentująca anioły, narodziny Jezusa i światło świata, jest zapalana w Wigilię Bożego Narodzenia i każdego dnia aż do Objawienia Pańskiego.

Zapalanie świec jest znane jako „Adventstunde”, co w niektórych domach oznacza modlitwy i błogosławieństwo Adventskranz, a tradycyjnie rodziny gromadzą się wokół wieńca z dużym talerzem Weihnachtsplätzen, Gluehwein, Pharisaeer lub innym ulubionym napojem sezonowym.

Światła są zgaszone, świeca świeci i miga na tle opowieści o Bożym Narodzeniu, kolęd lub starych i bardzo kochanych niemieckich wierszy bożonarodzeniowych.

Cudowne czasy.

Adwent, Adwent, ein Lichtlein brennt,
Erst Eins, Dann Zwei, Dann Drei, Dann Vier,
dann steht dan Christkind vor der Tuer,


co luźno przetłumaczone oznacza:

Adwent Adwent, trochę światła płonie,
Najpierw jeden, potem dwa, potem trzy, potem cztery,
Następnie Chrystus Dziecko stoi przed drzwiami


Świeca będzie mogła palić się przez godzinę lub podczas wieczornego posiłku, a duże świece będą przez krótki czas każdego wieczoru przez następny tydzień, a następnie zapalone ponownie wraz z nową w następną niedzielę, aż wszystkie cztery się zapalą.

Uważa się, że tradycja ta rozpoczęła się w Hamburgu na początku XIX wieku, chociaż już w czasach pogańskich na północy Europy były już wieńce. W tym w dzisiejszej Norwegii, Szwecji i Danii. Tam, w mroźnych ciemnych miesiącach prowadzących do przesilenia zimowego, zimozielone zebrano w okrągłe stosy i umieszczono na nich świece.

Koło bez początku i bez końca, zielone liście i światło świec stały się związane z rocznym cyklem, kontynuacją życia przez całą zimę i wdzięcznością za światło słoneczne.

Tradycja ludowa, która doprowadziła do wieńców adwentowych, które do niedawna dostarczały kolor, świąteczną atmosferę i aromat w niemieckich domach w dniach prowadzących do Heiligabend. Nie było w zwyczaju, aby choinka znajdowała się w domu do Wigilii, kiedy już ozdobiona została „dostarczona” przez Chrystusa wraz ze wszystkimi prezentami.

We wszystkich Niemczech i krajach niemieckojęzycznych, nawet na niektórych jeziorach, Adventskranz z czterema świecami, oznaczający cztery tygodnie Adwentu i symbolizujący nadejście Bożego Narodzenia, pozostaje w centrum większości uroczystości Weihnachten.





Miłego „Adventszeit”.







Ilustracje: Pokój, zaufanie, miłość i nadzieja, Meinbezirk.at - Ein Mädchen zündet die erste Kerze am Adventskranz i via NDR - Adventskranz Katholische Kirchengemeinde St. Amandus, Datteln NRW - Pływający Adventskranz na Wörthersee, Karyntia, AustriaB. „.

Instrukcje Wideo: Historia wieńca adwentowego (Czerwiec 2024).